На локалитету Рујевачко градиште код Сокобање у прошлом месецу је отворена друга сонда, чиме су настављена систематска истраживања праисторијских налазишта на територији ове општине. Нова локација налази се на око 300 метара од самог узвишења, на благо заравњеном платоу окруженом шумом.
Пројекат заједнички реализују Археолошки институт у Београду и Културни центар Сокобања, а радове на терену воде научни сарадник Археолошког института др Петар Милојевић и мастер археолог Јелена Мартиновић.
Како објашњава др Петар Милојевић, отварању сонде претходила су теренска рекогносцирања и савремена ЛИДАР снимања, која су потврдила велики истраживачки потенцијал овог подручја.
– Са овог локалитета већ имамо више случајних налаза који указују на континуитет живота и смењивање култура од раног бронзаног доба све до касног средњег века – истиче Милојевић.
Прва истраживачка сонда, димензија два пута два метра, била је постављена на самом врху градине, јер је та позиција деловала најперспективније. Ипак, показало се да је културни слој на врху веома танак, свега 60 центиметара, вероватно услед природног спирања терена или каснијих војних интервенција. Поред притесаног камена, трагова малтера, обрађене сиге и неколико фрагмената керамике, на тој тачки није било значајнијих открића.
Због тога је истраживачки тим одлучио да фокус пребаци на нижу коту, у северном подножју градине, где су уочена четири потенцијална платоа.
– Већ након скидања првог слоја земље на новом платоу пронашли смо један керамички пршљенак. То је тек почетак и не можемо још много да прогнозирамо, али видећемо шта ће нам донети даље отварање сонди – додаје Милојевић.
Иначе, у археологији појам пршљенак означава мали симетрични предмет са средишњим отвором, који је у прошлости служио као тег на вретену приликом предења вуне, лана или конопље. Овакви налази су драгоцени сведоци свакодневног живота и занатства древних заједница које су насељавале сокобањски крај.





