Стручњаци Археолошког института у Београду, у сарадњи са Културним центром Сокобања, обавили су у октобру теренска истраживања праисторијских налазишта на територији ове општине. Након Девојачког камена и Врмџе, истраживачки тим преселио се у атар села Рујевица, на локалитет познат као Рујевачко градиште.
Током протеклог месеца на самом врху брда које доминира овим простором отворена је прва археолошка сонда. Приликом посете наше екипе овом терену, археолози су започели ископавања и на другој сонди, смештеној на нижем платоу недалеко од самог узвишења.
ЛИДАР снимања открила три потенцијална платоа
О досадашњим резултатима и плановима истраживања на самом терену разговарали смо са МА Јеленом Мартиновић из Археолошког института у Београду. Она објашњава да су радовима претходила савремена геодетска и ласерска снимања терена.
– Прошле године су урађена ЛИДАР снимања. То је метода даљинске детекције путем које се ласерски зраци испуштају ка земљи и мери се време њиховог повратка до апарата. На тај начин се открива да ли на површини постоји нешто што одступа од природних одлика терена. Том методом су на овом потезу забележена три потенцијална насеобинска хоризонта на три платоа, овом на коме се налазимо, једном ниже где управо отварамо нову сонду, и трећем који тренутно није видљив – истиче Мартиновић.
Како наводи, прва сонда на самом врху Рујевачког градишта није дала очекиване резултате у погледу налаза који би потврдили трајније насеље.
– У три ископана а нисмо наишли на покретни археолошки материјал, што значи да у овој сонди нема насеобинског слоја, односно да се он на овом месту не може потврдити. Због тога смо одлучили да другу сонду отворимо на платоу који се налази ниже од градишта – додаје наша саговорница.
Праисторијско рударство и металургија
Поред потраге за насељима, пажњу стручњака привлаче и трагови древног рударења на овом подручју. Према речима Јелене Мартиновић, на терену су уочене такозване рударске пинге (површинска удубљења настала услед вађења руде).
– Материјал који потврђује насеобинске хоризонте на овом терену датује се у широком распону од раног бронзаног доба до касног средњег века. Рано бронзано доба је период када су људи значајно унапредили металургију. Тада долази до мешања бакра и калаја ради добијања чвршће легуре, бронзе, од које су се потом израђивали квалитетнији алати и оружје – закључује Мартиновић.
Истраживања на локалитету Рујевачко градиште настављају се, а нови налази са нижег платоа требало би да дају јаснију слику о животу и рударским активностима становника овог краја кроз векове.





